Ὁ Ἅγιος Πατρίκιος μὲ τὴ μεγάλη του θεολογικὴ γνώση, ἀλλὰ καὶ τὴ θερμὴ καὶ ζέουσα πίστη του, ἀναδείχθηκε ἐπίσκοπος Προύσσης. Ἀπὸ τὴ θέση αὐτή, ἔδωσε μεγάλους ἀγῶνες γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν πλάνη τῶν εἰδώλων πολλῶν ἀνθρώπων. στὴν ἀποστολική του αὐτὴ ἐργασία δὲν ἦταν μόνος. Διάλεξε τρεῖς πρόθυμους συνεργάτες, τὸν Ἀκάκιο, τὸ Μένανδρο καὶ τὸν Πολύαινο. μὲ τὴν πολύτιμη βοήθειά τους, ἔφεραν στὴ χριστιανικὴ πίστη πολλοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτὸ ὅμως ἐξόργισε τοὺς ἱερεῖς τῶν εἰδώλων, οἱ ὁποῖοι τὸν κατήγγειλαν στὸν ἄρχοντα Ἰουλιανὸ τὸν Ὑπατικό, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν σύλληψή τους. Ὁ ἄρχοντας προσπάθησε στὴν ἀρχὴ ἀνεπιτυχῶς μὲ θεολογικὲς συζητήσεις, νὰ πείσει τὸν Πατρίκιο ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός.
Ὁ Ἅγιος δὲν δείλιασε οὐδὲ μία στιγμὴ καὶ μὲ τὴ ρητορική του δεινότητα καὶ τὴν ἄριστη θεολογική του κατάρτιση καὶ τὴν πλούσια Ἁγιολογική του ἐπιχειρηματολογία, ἀνέτρεψε ἕνα ὅλα τὰ σαθρὰ ἐπιχειρήματα τοῦ Ἰουλιανοῦ ὅπως τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τὰ ἀναβλύζοντα ὕδατα θερμαίνονται μὲ τὴν πρόνοια τῶν Θεῶν τῶν εἰδώλων. Ὁ Ἅγιος μάρτυρας τοῦ ἀπήντησε, ὅτι καὶ τὰ ἀναβλύζοντα ὕδατα ὅπως καὶ ὁλόκληρη ἡ κτίση τελοῦν ὑπὸ τὴν πρόνοια τοῦ πλάστη καὶ δημιουργοῦ τους, τοῦ ἑνὸς καὶ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Βλέποντας τὴν ἰδεολογική του συντριβή, ὁ ἄρχοντας διέταξε τὸν ἀποκεφαλισμὸ τοῦ Πατρικίου καὶ τῶν συνεργατῶν του, στολίζοντας τὴν Ἐκκλησία μὲ τέσσερις νέους Μάρτυρες.
